Van Auckland naar Palmerston North

Hee,

omdat ik alweer zoveel heb meegemaakt, vind ik het tijd om weer eens een nieuw verslagje te typen.

Ik was gebleven bij het hotel in Auckland op de dag dat we in de skytower zijn geweest. In de skytower zat trouwens ook een casino, waar je zonder entree te betalen in kon. Kan geen kwaad om even te kijken, dachten wij. Ik ben in Nederland ook ooit in Holland Casino geweest en het leek net of ik daar opnieuw binnenstapte. Ook hier alleen maar chinese gokverslaafden. Oja, en ik was nog vergeten dat we in ons hotel uitkeken op onze vertrouwde, Nederlandse Rabobank!

Die avond zijn we nog even rond gaan lopen in Auckland. We waren van plan ergens een gezellig terras op te zoeken, een pilsje te pakken en terug naar het hostel te gaan. Er was echter nergens een gezellig terrasje te vinden! Een stad met 1,3 miljoen inwoners, maar geen enkel gezellig terras! Of wij hebben net de verkeerde route gelopen natuurlijk.

Dus op naar die discotheek twee deuren van ons hotel af. Onze verwachtingen van deze 'discotheek' waren blijkbaar te groot, want toen we binnenkwamen, stonden er alleen twee poultafels en een paal op een dansvloer die het best te vergelijken was met die in ons caffeej. Beetje jammer, maar toch best gezellig. Toch nog ons welverdiende pilsje gedronken en daarna gaan slapen.


De volgende dag zijn we naar het Auckland-museum gegaan. In de skytower stond een soort verrekijker speciaal gericht op dit museum, dat gevestigd was in een prachtig, oud gebouw. Dit moest dus wel een bezoekje waard zijn volgens ons.
Nadat we drie kwartier gezocht hadden naar de juiste bus, kwamen we dan toch aan bij het Auckland-museum. Een museum dat een soort combinatie was van het openluchtmuseum en het oorlogsmuseum. Ook werd er veel aandacht besteed aan de oorspronkelijke bewoners van Nieuw Zeeland, de Maori. In het museum hebben we zelfs een echte Maori gezien! Best een apart gezicht. Daarmee bedoel ik dus letterlijk dat hij een raar gezicht had. Helemaal betattooeerd (als je dat zo schrijft).

's Avonds zijn we gaan eten bij de mcDonalds. Het eten daar was precies hetzelfde als in Nederland, maar deze mcDonalds zat wel in een oud gebouw, waarin zomaar een chique restaurant gevestigd had kunnen zijn. Daarna nog even op zoek gegaan naar de opstapplaats, waar we de volgende dag de bus zouden nemen naar Palmerston North.

De volgende dag vroeg opgestaan voor de reis van 10 uur per bus van Auckland naar Palmerston North. Onderweg kwamen we prachtige landschappen tegen. Voor degenen die The lord of the Rings gezien hebben; het landschap had erg veel weg van het dorpje waarin die hobbits wonen. Aangezien die film in Nieuw Zeeland opgenomen is, is dat niet zo gek. Verder zagen we zo nu en dan koeien en schapen en zelfs tot drie keer toe een dood schaap. Zal hier wel normaal zijn...
Na ongeveer 5 uur stopten we in een klein dorpje om wat te eten. De eerste eetgelegenheid die we tegenkwamen was, jawel, een chinees restaurant! Op elke hoek van de straat vind je die chinese restaurants hier. Niet zo gek ook, want zo'n beetje de helft van de bevolking hier is chinees of japans (het verschil zie ik niet zo goed). Uiteindelijk gaan eten bij een broodjeszaak, waar óók een chinees achter de toonbank stond!
Om kwart voor 7 's avonds kwamen we aan in Palmerston North, waar Sabine (klasgenoot van de HAS) ons op zou wachten. Samen op zoek gegaan naar ons hostel en daarna nog wat gaan eten bij de zoveelste fastfoodzaak (KFC).

Gisteren voor het eerst op zoek gegaan naar onze stageplek in Palmerston North. Aangekomen op de Massey University, gingen we op zoek naar onze stagebegeleider. Het bleek een opvallend figuur. Een man met lang, krullend haar, een bril die vast hip was in de jaren '80 en bijpassende kleren. Ook zijn kantoor was een grote puinhoop. Maar daarbij is het op het eerste gezicht ook een vriendelijke man. Hij is hier zelf 6 jaar geleden geïmmigreerd vanuit Engeland, dus zijn accent is beter te verstaan dan dat Nieuw Zeelands van hier.
Samen met hem op bezoek gegaan bij de Universiteitsboerderijen. Boerderij 1 en 4 (boerderij 2 en 3 hebben ze gek genoeg niet) bieden samen plaats aan ongeveer 450 koeien. De meeste koeien zijn, net als in Nederland, van het ras HolsteinFriesian. Ze zien er hier alleen wel behoorlijk wat magerder uit. Verder wordt er hier behoorlijk wat gekruisd met het ras Jersey (voor degenen die dit ras niet kennen: wat kleinere, lichtbruine koe).

We waren al weer op tijd 'thuis', waar we enthousiast begonnen met het koken van onze maaltijd. Tomatensoep, Schnitzel, Erwtjes en worteltjes en gebakken aardappeltjes, lekker! Tenminste, als ons mam het maakt... De schnitzel smaakte hier naar paneermeel met een klein lapje vlees ertussen, de erwtjes en worteltjes waren koud voor we eraan begonnen, de aardappeltjes wilden maar niet lekker bruin worden en de soep smaakte naar... tsja, niet te beschrijven. Veel slechter dan dit zullen onze kookkunsten vast niet worden!

Zo zijn we aangekomen bij de dag van vandaag, die in het teken stond van verveling... We moesten om half 9 op de universiteit zijn om kennis te maken met ene Debbie en ene Natalie, die na 3 uur wachten (grr.. alweer wachten) allebei niet aanwezig bleken te zijn. Daardoor heb ik natuurlijk wel tijd genoeg om dit verhaal te schrijven.

Ik zal straks proberen ook nog wat foto's te plaatsen.

Opvallend tot nu toe in Nieuw Zeeland:

Bijna iedereen draagt hier een kort rokje (de vrouwen dan). Ook de vrouwen die je liever niet in een kort rokje ziet, lopen er tóch in... Vandaag, 8 graden, blote benen en een rokje! :S

Verder komt het niet zo nauw wat je hier aan je voeten hebt. Slippers, pantoffels, alles zie je hier op straat.

Veel chinezen en japanse auto's dus...

Bedankt nog voor al jullie reacties op mijn vorige verslagje. Dat was het weer, tot de volgende keer!